حیات هنر وابسته به تغییرات و دگرگونی‌های مداوم است

خبرگزاری آریا- حیات هنر وابسته به تغییرات، چالش‌ها و دگرگونی‌های مداوم است و در واقع ویژگی هنر این است که به هیچ عنوان نمی‌توان از آن تعریف جامعی ارایه کرد.به گزارش خبرگزاری آریا، محمدرضا یوسفی نویسنده در کارگاه بازنویسی و بازآفرینی متون کهن که در حاشیه پانزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی برگزار شد، با بیان این مطلب افزود: تعریف هنر در حوزه قصه‌گویی کهن و حتی مدرن که نُقل اغلب مباحث قصه‌گویی است، ممکن است ناقض یا مکمل هم‌دیگرباشند.یوسفی در این کارگاه که با حضور کارشناسان فرهنگی کانون سراسر کشور برگزار شد، خاطرنشان کرد کشور ما ایران 7هزار سال قدمت قصه‌گویی دارد و هر قصه‌ای تباری دارد و به دورانی از تاریخ بشر برمی‌گردد. تبار قصه‌گویی در ایران به دوران باستان بازمی‌گردد.وی با اشاره به این‌که ساختار ذهن کودک فانتزی است، افزود: دو نوع قصه کنشی و غیرکنشی وجود دارد و قصه‌گو باید سه محور پایداری نخستین، ناپایداری و پایداری واپسین را در قصه مد نظر داشته باشد.یوسفی در باره محور ناپایداری قصه گفت: مرحله‌ای از داستان است که شرایط ساکن و آرام اولیه به هم ریخته می‌شود و در فیلم‌ها و ادبیات مدرن نیز این ویژگی وجود دارد و آوردن ناپایداری در داستان کار دشواری است.به گفته وی، در قصه، 20 عنصر مهم مانند درون‌مایه، زاویه دید، صحنه‌سازی، شخصیت‌سازی، همزادپنداری، باورپذیری و... حضور دارند.مدرس کارگاه بازنویسی و بازآفرینی متون کهن اظهار داشت: هر چه به سمت قصه‌ی کنشی برویم نوع ارتباط با کودک قوی‌تر می‌شود. وی اضافه کرد یک مربی کودک باید ذهنش سرشار از داستان باشد.وی خطاب به کارشناسان فرهنگی کانون گفت: هیچ‌وقت قصه‌گویی مستقیم نکنید و هرآن‌چه را که می‌‌خواهید به کودک آموزش دهید به صورت غیرمستقیم ارایه دهید.یوسفی در پایان تأکید کرد: در ادبیات کودک باید طرح، درون‌مایه، صحنه‌سازی، شخصیت‌سازی و فضاسازی یا حس‌پردازی در قصه کنشی مورد توجه قرار گیرد.این کارگاه روز 8 آذر با حضور کارشناسان فرهنگی سراسر کشور در حاشیه پانزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی در ارومیه برگزار شد.پانزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی 6 بهمن کار خود را آغاز کرد و 9 بهمن در ارومیه به کار خود پایان می‌دهد.

کلمات کلیدی:

▫ کارگاه ▫ قصه ▫ پایداری بیشتر ...